De praktijk
Een levende praktijk, geen portfolio
Haar & Hem begon met een eenvoudig idee: dat de stoel van de kapper een van de weinige plekken is waar vreemden nog met elkaar praten. Sinds 2018 dragen we die stoel het podium op, woonkamers in en door de wijken van Rotterdam.
Wat als gesprek begint, kan een film worden, een tentoonstelling, een publieke presentatie of een archief. Het erfgoed zit niet in een gebouw, maar in mensen: in de handen en verhalen van kappers en de mensen in hun stoel. De praktijk bouwt langdurige relaties op tussen mensen, wijken en verhalen.
Projecten
Waar het werk leeft
Chair Archives is de basis: de kappersstoel als erfgoedpraktijk. Vanuit die basis werken we in lijnen, elk met een eigen thema en een eigen gemeenschap.
01Chair Archives
Elke maandag nemen kappers uit Rotterdam-Noord zelf plaats in de stoel bij EngageRotterdam. Ze vertellen het verhaal van hun vak en hun wijk, en dragen twee jongeren aan die het vervolg vertellen. Iedere deelnemer krijgt een eigen nummer in het archief, en de kapper geeft een kam door aan de jongeren: het symbool van wat van de ene generatie naar de volgende gaat.
Rotterdam-Noord · pilot april – juli 2027
02Sturu na Awa
Haar en het slavernijverleden. Elk jaar, in de vier weken voor Keti Koti, staat de kappersstoel aan het water in Rotterdam. Kappers, nazaten en jongeren vertellen wat haar zegt over geschiedenis, identiteit en overdracht: technieken en tradities die generaties lang zijn doorgegeven. Zo groeit jaar na jaar een archief over haar en het slavernijverleden.
Rotterdam · jaarlijks vanaf 2028Van één stoel naar een erfgoedpraktijk
Eén basis, één methode, meerdere plekken en meerdere lijnen. We beginnen in Rotterdam-Noord, maar de stoel gaat mee naar andere wijken, gemeenschappen en erfgoedlijnen.
WORM, Melly, TivoliVredenburg,
Theater Zuidplein, Lantarenvenster (Poetry International), Wereldmuseum, van kapperszaak naar podium naar galerie naar festival.
Wie in de stoel zit, bepaalt wat hij deelt. Niets wordt gepubliceerd zonder toestemming, iedereen ziet zijn portret voordat het openbaar wordt, en toestemming kan altijd worden ingetrokken. Het verhaal blijft van de verteller.

